Artystka Ikonopisarka Konserwator zabytków
Jedna z najbardziej wyrazistych współczesnych ikonopisarek związanych z Przemyślem – miastem, w którym od stuleci spotykają się tradycje Kościoła Wschodniego i Zachodniego. Jej twórczość łączy głęboką duchowość tradycyjnej ikony z dojrzałą, współczesną wrażliwością plastyczną. Nie jest to reinterpretacja kanonu, lecz jego świadome i kompetentne rozwinięcie.

Doktorat sztuki i zaplecze akademickie
Artystka posiada doktorat sztuki poświęcony ikonie oraz zagadnieniom związanym z cyklem „Cienie”. Jej działalność artystyczna oparta jest na solidnym fundamencie teologicznym, historycznym i technologicznym. Wiedza akademicka łączy się tu z wieloletnią praktyką ikonopisarską oraz doświadczeniem konserwatorskim. To twórczość budowana nie tylko intuicją, lecz także badaniem, refleksją i odpowiedzialnością za tradycję.

Konserwator zabytków – praktyka, która kształtuje sztukę
Od lat związana jest z konserwacją zabytków sakralnych. Praca przy renowacji dawnych ikon, polichromii i elementów architektury cerkiewnej ukształtowała jej wyjątkową wrażliwość na strukturę historycznego drewna, patynę czasu, technologię dawnych warstw malarskich, duchowy wymiar sakralnej materii. Dzięki temu jej ikony są nie tylko obrazami, ale świadomą kontynuacją wielowiekowej tradycji, osadzoną w realnym doświadczeniu konserwatorskim.

Opieka nad cerkwią w Baligrodzie
Szczególne miejsce w działalności artystki zajmuje zabytkowa cerkiew greckokatolicka w Baligrodzie. Jest współwłaścicielką obiektu poprzez fundację, w której zasiada w radzie. Angażuje się bezpośrednio w działania na rzecz jego odbudowy i konserwacji. To doświadczenie nie jest jedynie organizacyjną funkcją. To codzienny kontakt z autentyczną, historyczną przestrzenią sakralną – z jej materią, historią i duchowym znaczeniem. Częściowy dochód ze sprzedaży prac przeznaczony jest na odbudowę i renowację cerkwi w Baligrodzie. Każde dzieło staje się więc realnym wsparciem dla ochrony dziedzictwa kulturowego regionu.

Styl i język artystyczny
Jej twórczość wyróżnia się rozpoznawalnym językiem formalnym. Tradycyjna symbolika ikony spotyka się tu z subtelną grą światła i cienia. Postacie zachowują kanoniczny układ, skupienie i sakralny charakter, jednocześnie zyskując miękką głębię i współczesną ekspresję.
Jej prace są modlitewne, oszczędne formalnie, głębokie w treści, wyraźne w strukturze światła. To harmonia między tradycją a dojrzałą, indywidualną wizją.

Autentyczność i niepowtarzalność
Każda realizacja powstaje w oparciu o unikatowe, historyczne podłoże. Struktura drewna, naturalne spękania, ślady czasu – nigdy się nie powtarzają. Nie istnieją dwa identyczne dzieła. Połączenie doktoratu z zakresu ikon, praktyki konserwatorskiej, bezpośredniej opieki nad zabytkową cerkwią, wieloletniego doświadczenia ikonopisarskiego sprawia, że jej twórczość zajmuje miejsce wyjątkowe na rynku współczesnej sztuki sakralnej.