Historia cerkwiCerkiew greckokatolicka pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Baligrodzie to jeden z najcenniejszych zabytków sakralnych Bieszczadów. Pierwsze informacje o świątyni sięgają połowy XVIII wieku, a obecna murowana cerkiew została wzniesiona w 1829 roku w miejscu wcześniejszej drewnianej świątyni z 1761 roku. Po II wojnie światowej, w wyniku historycznych przemian, cerkiew utraciła swoją pierwotną funkcję i była stopniowo niszczona. Przez długie lata pozostawała bez stałej opieki, aż w końcu stanęła w obliczu poważnego zagrożenia konstrukcyjnego.

Ratowanie i opieka nad obiektem W odpowiedzi na ten dramatyczny stan powołano w latach 2000. społeczną inicjatywę — Stowarzyszenie Ratowania Cerkwi w Baligrodzie — które podjęło pierwsze działania renowacyjne. Obecnie opiekę nad cerkwią prowadzi Fundacja ICONART.PL, która kontynuuje i rozwija wieloletnie działania konserwatorskie oraz programowe związane z obiektem.
Cerkiew jest ponownie otwarta dla zwiedzających, a jej wnętrze służy nie tylko jako świątynia pamięci, lecz także jako przestrzeń kultury i sztuki sakralnej, w tym miejscem prezentacji ikon i projektów artystycznych.

Fundacja ICONART.PL prowadzi szeroki zakres działań związanych z konserwacją, historią i promocją cerkwi w Baligrodzie, w tym: organizację prac nad zabytkowym ikonostasem, działania na rzecz odbudowy i zabezpieczenia konstrukcji świątyni, popularyzację wiedzy o dziedzictwie sakralnym regionu, prezentację sztuki sakralnej we wnętrzu odrestaurowanej cerkwi.
To właśnie dzięki pracy Fundacji cerkiew odzyskuje światło i staje się miejscem żywym — pełnym historii, sztuki i wspólnej opowieści o Bieszczadach.

Rola Małgorzaty Dawidiuk
Artystka wnosi do projektu nie tylko doświadczenie praktyczne, ale też głęboką wrażliwość na wartość duchową i kulturową świątyni, aktywnie działa w ramach Fundacji ICONART.PL jako członek jej władz, bezpośrednio wspierając program konserwatorski i artystyczny cerkwi. Dzięki jej wiedzy z zakresu ikonografii, konserwacji zabytków i historii sztuki, cerkiew w Baligrodzie stała się nie tylko miejscem ratowanym, ale także przestrzenią dialogu między historyczną ikoną a współczesnym widzem.